Okulary progresywne powstały po to, 
by zapewnić ostre widzenie na wszystkie odległości osobom po 40 roku życia.
Właśnie około czterdziestki pojawia się kłopot z widzeniem z bliska. 
Mięsnie oczu nie dają rady już pracować w bliskich odległościach tak jak kiedyś. Soczewka oczna traci swoją sprężystość i nie może już tak skupiać obrazu jak wcześniej. 
Potrzebne są wtedy okulary do czytania. 
Jeśli ktoś już nosi okulary na stałe, w których widzi dobrze daleko, to po 40 roku życia będzie potrzebował drugich okularów z większą mocą, w których będzie dobrze widział w bliskich odległościach. Ten proces starzenia się wzroku jest naturalny i nie należy wysilać się z nadzieją że się to wyćwiczy. Taka walka z naturą prowadzi tylko do większego zmęczenia, bólu głowy i wielu innych dolegliwości. 
Aby nie nosić dwóch par okularów i nie zmieniać ich co chwilę, 
wymyślono okulary dwuogniskowe. 
Są to szkła które mają podstawową moc korekcyjną do widzenia dalekiego, oraz wtopkę „okienko” z większą mocą potrzebną do patrzenia blisko. 
W ten sposób mamy obydwie potrzebne moce w jednym.
 
 Problemem do rozwiązania w tych soczewkach była estetyka która 
zdradzała wiek pacjenta oraz brak ostrego widzenia na obszary pośrednie (1,5 – 3m). Można w nich patrzeć w dal (powyżej sześciu metrów), następnie jest przeskok i widzimy dobrze na odległość około czterdziestu centymetrów. 
 
Aby rozwiązać ten problem wymyślono soczewki z płynną zmianą mocy. 
Nie ma już okienka, a płynna zmiana między dalą a bliżą umożliwia ostre widzenie na każdą odległość, także obszary pośrednie. 
Takie rozwiązanie ma jednak swoje minusy. Na obrzeżach soczewek okularowych pojawiają się zniekształcenia a cały obraz przy ruchu głową wydaje się falować. Jest to efekt do którego można się przyzwyczaić. Są osoby które od razu po założeniu okularów czują się pewnie i w nich wychodzą ale są też osoby którym to rozwiązanie nie odpowiada. 
 
 
Bardzo wiele jest rodzajów soczewek progresywnych. 
Można wybrać szerokość kanału progresji - 
im szerszy, tym bardziej komfortowe widzenie i szybsze przyzwyczajenie. 
Różne są też konstrukcje progresji. 
Jest konstrukcja twarda, 
gdzie skupiamy się na szerokim polu widzenia dali i bliży kosztem pól pośrednich. 
Jest też konstrukcja miękka, 
która ma szerokie pole widzenie pośredniego 
(dobry wybór do pracy w biurze). 
 
 
Kanał progresji może mieć też różną długość. 
I tak w oprawkach wąskich pole pośrednie będzie prawie w całości wyeliminowane 
a w oprawkach wysokich poszerzone. 
Kwestię doboru szkieł powinniśmy zostawić specjaliście 
który na podstawie wywiadu i zebranych od pacjenta informacji 
będzie wiedział która konstrukcja i klasa soczewek będzie dla nas najlepsza. 
 
 
Oprócz soczewek progresywnych wciąż stosuje się soczewki dwuogniskowe. 
Ich zaletą jest niska cena oraz szerokie pole widzenia dali i bliży. Są one polecane osobom starszym.